Grupy wsparcia mają wiele zalet: (1) osoby prowadzące gru­py same były kiedyś zmieniły własne nieprawidłowe nawyki ży­wieniowe i osiągnęły cel prowadzący do zmiany wagi ciała, mo­gą więc służyć jako wzór dla innych członków grupy; (2) dużo łatwiej zdaniem wielu osób jest dołączyć lub odejść z grupy wsparcia (w przypadku prowadzenia leczenia przez fachowca może to być trudniejsze, ponieważ pacjentka może czuć się zo­bligowana przez niego do leczenia); (3) grupa wywiera działanie „dynamizujące", które może pomóc jej członkowi odeprzeć naci­ski psychologiczne i społeczne, mogące doprowadzić do załama­nia; (4) metoda ta pozwala poczuć, że poprawę stanu zdrowia osiąga się własnym wysiłkiem, bez pomocy „profesjonalistów" kierujących leczeniem, chociaż tego typu negatywnego efektu można uniknąć przez odpowiednie przygotowanie terapeuty, wykorzystanie jego doświadczenia i życzliwości oraz umiejętno­ści wczucia się w sytuację pacjentki; (5) dana osoba nie zamienia się w „pacjenta", a jej problem w „chorobę"; (6) zazwyczaj kursy (spotkania) w grupie wsparcia są zdecydowanie tańsze niż orga­nizowane przez specjalistów - może to być ważne dla niektórych osób; (7) niektóre grupy, zwłaszcza te specjalizujące się w pomo­cy kobietom dotkniętym anoreksją lub bulimią, ma u siebie ko­goś, do kogo można się zwrócić o każdej porze i kto może pomóc osobie przeżywającej kryzys.